Gurur ve Önyargı (gibi bir şey) oyununda Anne, Mary Bennet, Lydia Bennet, Mr. Collins ve Mrs. Gardiner karakterlerine hayat veren Kardelen Arpacı ile sahne arkasında keyifli bir röportaj gerçekleştirdik. Röportajımız boyunca hem karakterlerin derinliklerine hem de Kardelen Arpacı’nın sahneye taşıdığı büyülü enerjiye tanık olduk.
Oynadığınız karakteri kısaca tanıtır mısınız? Seninle bu karakter arasında bağ var mı?
5 karakter oynuyorum, hepsiyle aramda bir bağ var. Mary, Lydia, Collins, Mother, Mrs. Bennet. Hepsi benim artık böyle çocuklarım gibi.
Isobel McArthur’un uyarlaması hakkında ne düşünüyorsunuz? Bu versiyonda özellikle hangi öğeleri beğendiniz?
Gurur ve Önyargı romanını böyle bir bakış açısında, beş kadın hizmetçinin bakış açısından, perspektifinden yazdığı ve böyle bir komediye çevirdiği için öncelikle kendisine çok teşekkür ediyorum. Çünkü gerçekten kült bir romanı, kült bir eseri böyle aslında feminist bir yerden yazmış olduğu için bu zamansız bir esere dönüştü. Aynı Aslı gibi o yüzden ben çok memnunum, mutluyum bu oyunda ve bu bir oyuncu olarak çalışmaktan.
Diğer dört oyuncuyla etkileşiminiz sahne performansınıza nasıl katkıda bulundu?
Diğer dört kadın oyuncu arkadaşım tamamen sahne üzerinde kendimi çok rahat hissetmeme, oyun alanımı daha da genişletmeme, dünyamı daha da büyütmeme neden oluyor. O yüzden 5 kadını bir araya getiren yönetmenimiz ekibe, yapıma, herkese çok teşekkür ederim.
Hikayeyi hizmetçi kadının bakış açısından anlatma fikri size nasıl hissettirdi?
Bir sürü karakter oynuyoruz, kadını oynuyoruz, erkeği oynuyoruz, 18 farklı karakteri canlandırıyoruz sahnede 5 oyuncu olarak. Ve bir hizmetçinin gözünden bir kadını, bir erkeği ya da bir karakteri canlandırıyor olmak bana çok eşsiz bir deneyim alanı sağladı. Çünkü ben, yani benim hizmetçim ne görüyorsa o. Yani o karakter Gurur ve Önyargı’da farklı bir şey olabilir ama benim hizmetçim ne görüyorsa onu oynuyor. Keza diğer dört hizmetçinin de ne görüyorsa onu oynaması ortaya çok güzel, sirk gibi bir oyun alanı yaratıyor.
Oyun atmosferindeki ”kız neşesini” nasıl tanımlarsınız? Bu enerji size nasıl yansıyor?
Muazzam yansıyor. Zaten sahne üzerindeki bizim kadın gücümüz, kız neşemiz sayesinde bu seyirciye de çok güzel yansıyor. Keza yönetmenimiz Murat Daltaban ilk toplantımızdan beri “kız neşesi” cümlesi altında bize provalarda da bu konuda çok yardım oldu, bizimle çok çalıştı. Biz zaten beşimiz o kadar güzel bir uyum yakaladık ve o kız neşesi, kadın gücü denen şeyi o kadar güzel bir şekilde verdik ki zaten bunu seyircinin görmemesine imkan yok yani. Çok önemliydi. Çünkü ben bir kadınım ve sahnedeki diğer oyuncu arkadaşlarım da kadın. Beş kadın, aslında asırlardır dile gelen ama hiçbir şekilde değişmeyen bu toplumsal cinsiyet normlarını çok güzel bir şekilde eziyoruz ve bunu seyirciyi gülümseterek ve çok sert, hicivli bir yerden yapıyoruz. O yüzden ben bir kadın olarak da, bir insan olarak da bu oyunda bu kadar sözü olan bir oyunda yer aldığım için çok mutluyum.
Sizce izleyicilerin Jane Austen’ın eserlerini önceden tanıması oyundan tam anlamıyla keyif alması için gerekli mi?
Eğer seyirci Jane Austen karakterini tanıyorsa şimdi bambaşka bir perspektiften karakterler görecekleri için bu onlar için çok şaşırtıcı ve çok sürprizli olacak. Eğer tanımıyorlarsa da bence oyundan sonra Gurur ve Önyargı’yı okurlarsa ya da izlerlerse o zaman da yine çok şaşıracaklar. Ben bütün karakterlerimi oynarken gerçekten korkunç bir keyif alıyorum. Yani 3 saat boyunca oynuyoruz ve hiç çıkmadan oynuyoruz sahnede, çok hızlı bir top dönüyor ama en çok Collins karakterimi oynarken keyif alıyorum. Kendisi bir erkek ve benim bakış açımı, benim hizmetçim perspektifine göre yansıttığım bir karakter olduğu için aslında söylemek istediğimiz ne varsa o karakterde dayıyorum yani ve çok hoşuma gidiyor.
